Kıbrıs'a Bakış » Çorbalar

Sebze Çorbası

admin — Fri, 15 May 2009 08:58:00 +0000

Mevsimine göre mevcut sebzelerle yapılan çorbalara, sebze çorbası adı verilir. Suda kaynayan pirince (kışla) gömeç, sarma, ıspanak, kereviz (yada) maydanoz, havuç, domates veya birden çok sebze bir arada kıyılıp içine atılır. Yeterince yağ ve tuz da ilave edilir veya diyanisi yapılıp dökülür. Üstüne de limon sıkılarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Tarhana Çorbası

admin — Fri, 15 May 2009 06:16:00 +0000

Tarhana başka ülkelerde de vardır, ama Kıbrıs’ta yapılan tarhananın özellikleri ayrıdır.
Mesela Türkiye’de yoğurta un karıştırılıp kurutulur. Ayrıca içine domates ezmesi ve kırıma biber ilave edilir. Halbuki Kıbrıs’ta küp yoğurdu ile buğday kırması karıştırılarak kaynatılır.
İçine yalnız tuz ilave edilir. Bir gece pişirildiği kapta bekletilip özlenir. Özlenince de kesilip kurutulur. Kışta da çorbası yapılır. Yapılan çorbaya ne tuz ne limon ne de başka bir madde ilavesine lüzum yoktur. Çünkü her bakımdan mükemmeldir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Şeherge(Şehriye Çorbası)

admin — Fri, 15 May 2009 02:22:00 +0000

Kıbrıslıların severek harcadığı bir çorba türü de şeherge (şehriye) çorbasıdır. Şeherge makarnanın çok ince halidir. 1960’lı yıllara kadar el yapması şeherge revaçta idi. Makarna fabrikalarının kurulmasından sonra giderek terk edildi. Şeherge çorbası yapmak için yeterince şeherge alınır. Avuç içinde sıkılarak küçük-kısa parçalara ufalanır. Tencereye yeterince yağ dökülüp ocağa konur. Yağ ısınınca şehergeler içine dökülüp kızartılır. Kahve rengine bakan bir renk oluşunca içine istenen miktarda tuz atılıp su ilave edilir ve kaynamaya bırakılır. Yaklaşık 15 dakika kaynayınca çorba yenmeğe hazırdır. Lokantalarda müşteriye sunulan şehriye çorbası, kızartılmamış şehriyeden yapılmış ve başka yiyeceklerle takviye edilmiştir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Bulgur Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 20:48:00 +0000

Kıbrıs’ta her Türk köylüsü tarlası olsun olmasın yazda ihtiyacı kadar buğday alıp kaynatır. Kaynanmış buğdaya “golifa” denir. Taze badem içi veya nar tanesi ilave edilerek yenir. Buğdayın büyük kısmı güneşte kurutulur. Yabancı tohumlardan temizlenir veya makinede veya el değirmeninde kırılarak saklanır. Kışta da çorbası yapılarak içilir. Bunların dışında pirinç, mercimek et suyu, tavuk suyu vs. gibi çorbalar diğer memleketlerdeki gibidir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Pirinç Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 20:32:00 +0000

Pirinç Kıbrıs’ta yetişmeyen bir bitki ve onun ürünüdür ama Kıbrıs’ta pek çok kullanım anlam vardır. Tamamı ile ithal edilir.

Pirinç çorbası yapacak kişi kullanacağı pirinci bir tepsiye koyup taşını ve yabancı maddelerini ayrılır. Çorbayı mide rahatsızlığı ve mide sızısı çeken biri içecekse pirinç yıkanmadan suya konup kaynatılır. Bu şekilde kaynatılan pirinç pelte gibi bir görünüş alır. İçen kişiye de gerekli etkiye yapar.

Eğer sağlıklı kişilerin içeceği bir çorba ise pirinç bir – iki kez soğuk su ile yıkandıktan sonra kaynayan suya atılır. Ayni şekilde kaynatılır. Pirinç iyi yumuşayıp açılınca karayağda kızartılmış soğan ilave edilir. Pirinç çorbasına da limon sıkılır, öyle yenir. Pirinç çorbasına tavuk parçalan ilave edildiği gibi, içinde tavuk kaynatılan suda da pirinç çorbası yapılır. Bu sebeple loğusa kadınlara pirinç çorbası yapılır. Bazı köylerimizde ise pirinç çorbalarına “Lihusa çorbası” da denir. Kış mevsiminde taze gömeç toplanır. Küçük parçalar halinde kıyılır. Pirinç yarı yarıya azaltılır. İçine kıyılmış gömeç atılır. Böylece sebzeli bir yiyecek (gömeçli pirinç çorbası) elde edilir. Üzerine limon sıkılarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Luvana Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 19:07:00 +0000

Luvana, çift çeneklilerden nohuttan az küçük bir bitki tohumudur. Yeşil yaprağı zeytinle yendiği gibi salata içine doğrandığı da olur. Tohumu ise mercimek gibi kırılarak çorbası yapılır. Kızartılmış yağla karıştırılarak ve içine limon sıkılarak içilir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Erişte

admin — Thu, 14 May 2009 14:16:00 +0000

Erişte, mayasız hamurdan yapılan bir yiyecektir. Hamurdan bezeler açılır. Açılan bezeler yapışmasın diye iyice unlanır. Sonra bir ucundan başlamak üzere sıkıca sarılır. Keskin bir bıçakla önce enine kesilir. Bu parçaların yönü değiştirilip bir kez daha kesilir. Ortaya ince uzun şeritler çıkar. Bu parçalar kaynayan suya atılıp pişmeye bırakılır. İçine yeterince tuz konur .Pişince üzerine diyanisi dökülür. Sıcak olarak yenir. Eriştenin sütle yapılanı da vardır.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Çiklemit (Çitlenbik) Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 13:25:00 +0000

Çitlembik ayni adla anılan, sakız ağacının meyvesidir. Önce yeşil-pembedir.
Olgunlaşınca koyu yeşil bir renk alır. Köylüler bu durum “çiklemitler karardı” der. Bu meyveler taze yendiği gibi tuzlanıp kurutulur ve kışta kuru yemiş olarak da kullanılır. Baf köylerinde bol miktarda bulunur. Çorba yapmak için kurutulmuş çiklemit alınır. Dübekte veya havanda iyice dövülür. Kaynayan su içine atılıp karıştırılır. Kabuk kısmı sert kısmından ayrılınca indirilir. Seri kısımlar çökelek olarak ayrılır. Sulu kısmı tamamen yağlanır. Çorba tabaklarına kurtarılır ve içine ekmek doğranarak yenir. Oldukça besleyicidir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Mercimek Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 12:20:00 +0000

Bazı bölgelerden mercümek olarak da söylenen mercimek de çorba yapmakla kullanılan bir çift çeneklidir.
Kıbrıs’ta bolca yetişir. Öğütülmüş hali ile çorba, bütün halı ile de mücendra adı verilen pilav yapılır.
Kıbrıs’ta yetişen genelde beyaz mercimektir. Çorbası şöyle yapılır. Bir tencereye su konup ateşe verilir. Su kaynayınca kırılmış mercimek içine atılır. Yeterince tuz da ilave edilir. İkinci kez kaynayınca oluşan köpük kevgir ile alınıp atılır. Kaynayan mercimeğe limon sıkılır. Bazı bölgelerde kokusu dolayısıyla turunç sıkılır. Onbeş dakikalık bir kaynamadan sonra pişer. Bazı hallerde kaynama 3-5 dakika sürebilir.
Yeterince pişen mercimek çorbasına, ayrı bir tavada zeytin yağı ile kızartılmış ince soğan dökülür. Ondan sonra yenmeye hazırlanır.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Humus(Hummus) Çorbası

admin — Thu, 14 May 2009 05:26:00 +0000

Eskilerde çok yaygın olan Humus çorbasının kullanımı giderek azalmıştır. Bir kilo irice nohut alınır. Geceden suya konur. Sabahtan ya yuvarlak bir tahta ya da cam şişe ile ezilip kabuğu ayrılır. Bu haliyle kaynatılıp iyice pişirilir. Soğuduktan sonra derince bir kaba konup tahta kaşıkla iyice çırpılır. Bulamaç haline gelince içine 350 gr. tahin dökülür. Az miktar da acı kırmızı biberle üç diş sarmusak doğranıp ilave edilir. İki tane irice limon sıkılıp suyu eklenir. Son olarak da bir fincan karayağ dökülüp ikinci kez çırpılır. Bu haliyle Humus hazırdır. Eğer salata olarak yenecekse üzerine ince kıyılmış maydanoz ve biraz daha karayağ konup yenir.
Yok eğer çorbası yapılacaksa, her kişi için bir bardak su konup kaynatılır. Kaynayan suya yeterince humus dökülüp iyice karıştırılır. Köpürmeye başlayınca ateşlen alınıp servis yapılır. İçine ekmek doğranarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı