Kıbrıs’a Bakış

Kıbrıs’ta enginar, inginar veya gafgarıt diye bilinen sebze hep ayni bitkidir. Kış mevsiminde çıkar ve Mayıs ayına kadar bulunabilir.

Henüz kartlaşmamış inginarlar alınır. Kabukları en dıştan başlamak üzere, kabuklan içten dışa doğru kıvrılıp kırılır. Yapraklarının yaklaşık yarısı çıkarılınca kalanlar, keskin bir bıçakla enine kesilir. Kesilen yerde ortaya lifler çıkar. Bu lifler de bıçakla ayıklanır. Bütün bu işlemler yapılırken kişi ellerine limon sürer. Sürmezse elleri kararır. Temizlenen inginarlar da limonlu suya atılır.Atılmazsa onlar da kararır.

Ayıklama işlemi bitince inginarlar bir kez daha yıkanır ve önceden hazırlanan kıymalı malzeme ile doldurulur. Tencereye dikey olarak dizilir. İnginar dolmalarının üstüne kişi başına 5-6 tane de asma veya pazı dolması konur .Kişi başına bir inginar ve beş-altı yaprak dolması olarak hesabedilir. Bu işlem de bitince dolmaları örtecek kadar su dökülür. Üstleri örtülüp tencere kapatılır ve ocağa vurulur. Kaynamaya başladıktan sonra yarım saat da kısık ateşle pişmeye bırakılır. Ocak söndürüldükten sonra bir çeyrek de bekleme payı verilir ondan sonra yenir. Yoğurtla yendiği gibi karışık salata veya taze soğanla da yenir. Hangi şekilde yenirse yensin nefis bir tadı vardır. Ancak inginar dolması çatal-bıçakla yenmez, elle yenir. Önce en dıştaki kabuklan başlamak üzere tek tek kesilip elli kısmı ısırılır. Geriye kalanı bir tabağa konur. Kabuklar bitince ortaya pişmiş haliyle kıymalı malzeme çıkar .0 zaman da çatal bıçak alınır. Bir defa kıymalı malzeme, bir defa da enginarın etli kısmı kesilip yenir. Böylece yemeğin zevki tadılmış olur.

Oğuz M.Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı