Kıbrıs’a Bakış

‘Hamur İşleri (Kahvaltılıklar)’ kategorisi içerikleri

Sütlü yaparken.hamur, su yerine sütle yoğrulur. İçine de az şeker katılır. Dişler halinde kesilip birbirine yapıştırılır ve fırına verilir. Kasabalarda sıcak olarak satılır ve kahvaltı olarak yenir. Köylerde gevrekliğinden dolayı bolca yapılıp peksemet haline getirilir. Hem kahvaltıda yenir, hem de ovaya azık olarak götürülür. Oldukça besleyici ve nefistir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Kahvaltıda veya üstlük olarak yenen yiyeceklerden biri de, nohudlu veya nuhudludur. Bazı köylerde argadena diye Rumca adı ile bilinir. Yapılışı şöyledir: Yoğrulacak un elenip hazırlanır. Ancak ekşimiş ekmek mayası ile yoğrulmaz. Kabuğu çıkarılmış nohut iyice kaynatılır. Kaynarken içine kurutulmuş defne yaprağı da konur. İyice kaynatılır. Su ve köpükle az miktarda hamur yapılıp hafif su ilavesi ile beslenir. Köpük oluştukça alınıp hamura ilave edilir. Bu işlem bütün gece devam eder. Sabah, oluşan maya ile yoğrulur. Elde edilmesi zor olduğu için seyrek yapılır. Çok nefis bir tadı vardır. Günümüzde değirmende öğütülen nohut unu ile yapılıp çarşıya sürülmektedir. Ancak tadı ve kalitesi ayni değildir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Kıbrıs Türklerinin yaptığı bir başka hamur yemeği de Lazanya’dır. Yoğrulan hamur beze halinde açılır. Bir tencere lazanya için üç beze katidir.

Açılan bezelerin üzerine iyice un serpilip dürüm halinde sarılır. Serpilen un yapışmayı önler. Dürüm halinde sarılan bezeler üç-dört santim genişliğinde aralıkla enine kesilir. Bu iş tamamlanınca bıçağın genişliğine uygun miktarda parçalanıp gene enine kesilir. Ortaya dik dörtgen şeklinde tek kat parçalar çıkar. Bezelerin kesilmesi tamamlanınca yeterince tuz katılmış kaynayan tencerede pişirilir. Lazanyaların piştiği suyun yüzeyine çıkmasından anlaşılır. Pişen lazanyalar kevgirle alınıp tabaklara aktarılır. Bu aktarma esnasında kat kat rendelenmiş hellim, peynir veya nor konur. Hem soğuk hem sıcak olarak afiyetle yenir.

Oğuz M.Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı