Kıbrıs’a Bakış

‘Tatlılar’ kategorisi içerikleri

Köy halkı pek çok şehirlinin sandığı gibi yemeğini yer yemez yalağa girmez. Bilhassa kış gecelerinde, mahallenin bir evinde toplanıp eğlenir. Masal anlatır, fıkra söyler, dedikodu yapar. Ama böyle bir toplantıda birşeyler yemeden durulmaz. Ev sahibi misafirlere tatlı veya eğlencelik birşeyler sunar. Sunulan tatlılardan biri de helvadır. Yapılışı şöyledir:

Bir kaba az yağ konarak un kızartılır. Kokusu çıkmaya başlayınca indirilir. İsteğe göre pekmezle veya suda eritilmiş şekerle karıştırılıp şekillendirilir. Soğuyuncaya kadar bekletilir. Ondan sonra yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Daha çok köylerde yapılan bir tatlıdır. Beze haline getirilmiş hamur ince uzun şeritler halinde kıyılır. Birbirine yapışmasın diye unlanır. Şekerli sütte pişirilip yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Taze nor alınır. İçine şeker ve az miktarda gülsuyu katıldıktan sonra krema haline gelecek şekilde iyice karıştırılır. Bu karışım açılan bezelere kaşıkla dizildikten sonra bezenin bir ucu katlanıp örtülür. Ters tutulan kadeh ağzı ile kesilen börekler yağda kızartılır. Kapalı bir kaba konup biraz dinlendirildikten sonra hem soğumuş, hem de yumuşamış olur. Ondan sonra afiyetle yenir. Ancak köy yerinde şu deyiş vardır. “Nor böreğini akşam bişirecen, sabah yeycen” kısacası beklettikten sonra yemek en doğru uygulamadır.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı