Saklambaç

Saklanma ve saklananları bulma esasına dayanan bir oyundur. Daha fazla erkekler arasında hem gündüz, hem de gece oynanır. Oyuncuların beşten az olmasına dikkat edilir. Çocuklar tek sıra halinde dizilir. İçlerinden biri ayrılır ve;

Ana mana
Porto kala
Dina mina puf
Bende dega ruf

(Karpaz Bölgesinde -Men duf – Yeşilırmakta; Ender ganu en puf şeklinde biter.) Tekerlemesini söylemeğe başlar. Her kelimeyi söyleyişte de bir kişiye işaret eder. Son kelime kime isabet etmişse oynamağa hak kazanır ve sıradan ayrılır. Sona kalan ebe olur. Ebe, ocak kabul edilen ağaç gövdesi veya duvar üzerine ellerini dayayıp gözlerini yumar. Anlaşmaya varılan sayıya kadar sayar. Bu arada diğerleri saklanır. Ebe sayı saymayı bitirince gözlerini açar ve;
-Önümde, arkamda, sağımda, solumda kim varsa “ tu yavlus” der. Bundan maksat açık gözlük edip ebenin hemen arkasına gizlenmeyi önlemektir. Ebe kimi ilk önce görüp ocağa onun adını söyleyerek tükürmüşse o ebe olur. Eski ebe saklanmaya başlar. Yalnız ikinci saklanmaya gitmeden bütün saklananların bulunması şarttır. Bütün hüner ebeye görünmeden gelip ocağa tükürmektir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu “Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir