Kıbrıs’a Bakış

‘Kıbrıs receller’ etiketi

Olgun zerdaliler alınıp çekirdekleri çıkarılır. Güzelce yıkandıktan sonra bir buçuk okka zerdaliye bir okka şeker konur. Az da ekşi ilavesi ile kısık ateşe konur. Kıvamına gelinceye kadar pişirilir. Soğuyunca kavanozlara konur ve sabahları ekmeğe sürülerek kahvaltı olarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Şekerle pişirilen ağdalı yiyecek demek olan reçel, meyvelerden yapılır. Kuşkusuz her ülkenin meyveleri farklıdır. Bu sebeple her ülkede yapılan reçeller de farklıdır. Kıbrıs’ta yapılan reçeller de Kıbrıs’taki meyvelere göredir.

Macun ile reçel malzeme ve yöntem bakımından benzerlik olmakla birlikle üç temel farkları vardır.
Birinci   fark, macunlar parçalar halindedir. Reçeller ise pelte halindedir. İkinci fark, macunlar tek başlarına yenirler. Reçel ekmeğe sürülüp yenir. Üçüncü fark, macunlar ikram aracıdır, reçel türleri doymak için yenir.

Kıbrıs’ta yapıldığı tesbit edilebilen reçeller şunlardır.

Ayva Reçeli

Böğürtlen Reçeli

Çilek Reçeli

Erik Reçeli

Kayısı Reçeli

Portakal Reçeli

Zerdali Reçeli.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Olgun kayısılar alınıp çekirdekleri çıkarılır. Sonra yıkanır. Bir buçuk okka kayısıya bir okka şeker konur. İçine az ekşi de sıkılarak, kısık ateşte, kıvamına gelinceye kadar pişirilir. Soğuyunca kavanozlara konur. Sabahları ekmeğe sürülerek kahvaltı olarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı