Kıbrıs’a Bakış

‘Kıbrıs receller’ etiketi

Böğürtlen sulu dere kenarlarında yetişen dikenli bir bitkidir. Çok burun-filiz veren, sarmaşık gibi bir özelliği vardır. Uçları devamlı salkım meyveler verir. Önce yeşil olgunlaşınca koyu kahverengi renkte olur. Bol olduğu zaman Mayıs ve Haziran aylarıdır.

Bu dönemde toplanan börüklenler (böğürtlenler) yaprak ve saplardan ayrıldıktan sonra iyice yıkanır. Sonra bir okka börüklene bir okka şeker konur. Kısılı ateşte kıvamına gelinceye kadar pişirilir. Kavanozlara konur. Sabahları ekmeğe sürülerek kahvaltı olarak yenir.

Son yıllarda yaşanan kuraklık nedeni ile böğürtlenler kurumuş azalmıştır. Hazır reçeller de bu reçel türünü unutturmuştur.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Her türlü erikten yapılabilir. Reçel yapılacak erikler alınıp güzelce yıkanır. Sonra kaynatılır. Soğuduktan sonra elle, iyice ezilir. Ezilen erikler süzgeçten geçirilir. Çekirdek ve kabuklar ayrılır. Kalan peltenin her bardağı için bir bardak şeker ilave edilir. İçine de az ekşi sıkılır ve kısık ateşte kıvamına gelinceye kadar pişirilir. Soğuyunca kavanozlara konur. Sabahları ekmeğe sürülerek kahvaltı olarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Olgun ayvalar alınır. Yıkandıktan sonra kabuklan soyulur. Ateşe konup kaynatılır. Soğumaya bırakılır. Soğuyunca elle iyice ezilir. Sonra süzgeçten süzülür. Çekirdekler ve sert kısımlar ayrılır. Kalan peltenin her bardağı için bir bardak şeker konur, içine de ekşi sıkılır. Kısık ateşte kıvamına gelinceye kadar kaynatılır. Soğuduktan sonra kavanozlara konup saklanır. Sabahları ekmeğe sürülüp kahvaltı olarak yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı