Kıbrıs’a Bakış

‘Kıbrıs tatlilar’ etiketi

Hamuru mayalıdır ve gevşek yoğrulur. Biraz kabarana kadar teknede bekletilir. Kabarmaya başlayınca dribidez taşı ateşe konur. Bu taş badem taşı denilen ve ateşe dayanıklı olan taştan kesilir. 2-3 cm kalınlığında ve tahminen 40 cm çapındadır. Ocağa konan taş az ısınınca temiz bir bez zeytin yağına batırılarak taşın üst kısmı sıvanır. Bir tasa da hamur doldurularak taşın ortasına, dökülür. Dökülen hamur yanlara doğru yayılır. Biraz bekledikten sonra altı üstüne çevrilir. İki tarafı da pişince alınır ve ayni şekilde yenisi dökülür. Eğer şekerle yenecekse alınır alınmaz üzerine şeker konur. Sıcak olduğu için şeker erir ve deliklere dolar, bazan    balla da yenir. Oldukça lezzetlidir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Bir kap içerisine istenilen miktarda yumurta kırılır. Kasıkla iyice çalkalanır.
Arkasından da azar azar un ilavesi yaparak çalkalamaya devam edilir. Bu karışım pelte haline gelince biraz dinlendirilir. Ondan sonra yağda kızartılır. Arzuya göre şeker veya pekmezle yenir. Oldukça besleyici bir tatlı çeşididir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

Köy halkı pek çok şehirlinin sandığı gibi yemeğini yer yemez yalağa girmez. Bilhassa kış gecelerinde, mahallenin bir evinde toplanıp eğlenir. Masal anlatır, fıkra söyler, dedikodu yapar. Ama böyle bir toplantıda birşeyler yemeden durulmaz. Ev sahibi misafirlere tatlı veya eğlencelik birşeyler sunar. Sunulan tatlılardan biri de helvadır. Yapılışı şöyledir:

Bir kaba az yağ konarak un kızartılır. Kokusu çıkmaya başlayınca indirilir. İsteğe göre pekmezle veya suda eritilmiş şekerle karıştırılıp şekillendirilir. Soğuyuncaya kadar bekletilir. Ondan sonra yenir.

Oğuz M. Yorgancıoğlu ”Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı