Y ile başlayan atasözleri

Ya bu deveyi güdmeli, ya bu diyardan gitmeli.
Ya devlet başa, ya guzgun leşe
Yabancının malı datlı olur
Yahudi züğürÜeyinca esgi defder garış dırır
Yalancının mumu yadsıya gadar yanar
Yananı Allah görür
Yarı dogdor insanı candan, yarı imam dinden imandan eder
Yarım elma gönül alma.
Yavaş atın çiftesi ağır olur. (Yavaş eşşek ağır çifte atar)
Yedik işdik çok şükür, doyduysak yüzüme tükür.
Yedisinde neyse yetmişinde da odur
Yemeyenin yeyicisi vardır
Yere bakan yürek yakar
Yetimin ahı yerde galmaz
Yetmez gene hali, gulağına da garafil isder
Yırtıcı guşun ömrü az olur
Yokarı tükürsem bıyığım, aşaa tükürsem sakalım.
Yol yürümeynan tükenir, borç ödemeynan
Yuva tükeneceğinde garınca gannadlanır
Yuvasını yapan gancıg guşdur
Yuvarlanan daş yosun dutmaz.
Yüz verinca eşşeğe, çıkar biner döşşeğe.

Oğuz M.Yorgancıoğlu “Kıbrıs Türk Folkloru” (2000) Kitabı

“Y ile başlayan atasözleri” hakkında 1 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir